Στις μικρές κοινωνίες όλοι γνωριζόμαστε. Και ίσως γι’ αυτό πρέπει να προσέχουμε ακόμη περισσότερο τα λόγια μας.
Ένα κακόβουλο σχόλιο, μια φήμη, μια κουβέντα που ειπώθηκε «για πλάκα» ή μια πληροφορία που μεταφέρθηκε χωρίς να γνωρίζουμε την αλήθεια μπορεί, για κάποιον άλλον, να μην είναι απλώς μια κουβέντα.
Μπορεί να γίνει η αιτία να χαθεί η εμπιστοσύνη.
Να δημιουργηθεί αμφιβολία.
Να γεννηθούν καβγάδες.
Και τελικά, να διαλυθεί μια οικογένεια.
Πίσω από κάθε οικογένεια υπάρχουν άνθρωποι, συναισθήματα, αγώνες, όνειρα και στιγμές που κανείς τρίτος δεν γνωρίζει πραγματικά.
Δεν έχουμε δικαίωμα να παίζουμε με τη ζωή των άλλων επειδή ακούσαμε μια «ιστορία», επειδή πληροφορηθήκαμε κάτι ή επειδή θέλουμε να σχολιάσουμε.
Πριν μιλήσουμε για κάποιον, ας σκεφτούμε αν γνωρίζουμε πραγματικά την αλήθεια.
Και πριν μεταφέρουμε μια κουβέντα, ας αναρωτηθούμε αν θα μπορούσε να καταστρέψει κάτι που για εμάς δεν σημαίνει τίποτα, αλλά για κάποιους άλλους σημαίνει ολόκληρη τη ζωή τους.
Σε ένα νησί όπως η Σκιάθος, όπου οι αποστάσεις είναι μικρές και οι κουβέντες ταξιδεύουν γρήγορα, η ευθύνη μας είναι ακόμη μεγαλύτερη.
Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε όλες τις λεπτομέρειες της ζωής του άλλου. Χρειάζεται απλώς να έχουμε σεβασμό.
Πρέπει επίσης να μάθουμε να ξεχωρίζουμε το σοβαρό από το αστείο όταν αναφερόμαστε σε κάποιον άλλον. Αυτό που για εμάς μπορεί να είναι ένα αθώο αστείο, για τον άνθρωπο που αφορά μπορεί να είναι προσβλητικό, επώδυνο ή ακόμη και καταστροφικό.
Γιατί μια κουβέντα μπορεί να ξεχαστεί από εκείνον που την είπε μέσα σε λίγα λεπτά.
Αλλά μπορεί να μείνει για πάντα στη ζωή εκείνου που την πλήρωσε.
Ας μάθουμε, λοιπόν, να μιλάμε λιγότερο για τις ζωές των άλλων και να νοιαζόμαστε περισσότερο για τη δική μας.
Γιατί πίσω από κάθε «σχόλιο» υπάρχει ένας άνθρωπος.
Και πίσω από έναν άνθρωπο μπορεί να υπάρχει μια οικογένεια.
Χρήστος Τσιότρας.